احتمالا دردسرش کمتر و لذتش بیشتره و احتمالاتر اگه خودتو و خیرخواهیتو بهشون ثابت کردی دیگه میتونه خیالت راحت باشه که از حرفات برداشت سوئی نمیشه... چون اونا اصلا به حرفها کاری ندارن و فقط حست رو میگیرن! و راحت سادگی گوینده رو از پشت کلماتش متوجه میشن. معصوم و پاکن درست مثل بچه ها و ذهنشون با هزار جور دوز و کلک و الگو برای آزار دیگران آشنا نشده. که اگر الگویی مشابهش رو دیدن حتم بدونن که این هم توی همون دسته میگنجه...
.
آآخ که چه قدر تنهاست آدمیزاد...
.
.
.
امشب خیلی دلم گرفته بود... ازون حجم اشتباهی فهمیده شدن خیلی متعجب و غصه دار شدم...
و به این فکر میکردم که شاید فقط اگر تو بودی میفهمیدی دردم چیه...
تو؛ توی فرضی ایده آل...
که لابد چون فرضی هستی ایده آلی،
و شاید تو هم ایده آل نمیبودی اگر واقعی بودی...
برچسب:
نویسنده: پارسا فرهادی