کویر

دیشب را توی کویر خوابیدیم. زیر آسمانی که به معنای واقعی کلمه از کران تا کران بود! برای دیدن بارش شهابی آخرین هفتهی مرداد. (که البته اوجش شب قبلش بود) در آن تاریکی محض دیدن آسمان پررر از ستاره شکوه و زیبایی فوقالعادهای داشت. دراز کشیده بودم توی تاریکی روی زمین ماسهای و تازه توی همان لحظات بود که فهمیدم «گنبد دوار» یا «چرخ گردون» که اینهمه توی شعر و ادبیات شنیده بودیم یعنی چی! وقتی آسمان را کامل، از افق تا افق میبینی، به نظرت میرسد که یک نیمکره پر از