قبلاًً-نوشت: درد جدیدی را تجربه میکنم.
دردی خزنده و گزنده که از کتف چپم شروع میشود و میرسد به زیر بازو و کمی پایین تر از آرنج...
دردیست از جنس حسادت شاید، یا پشیمانی از پشیمانی شاید، و یا غم پذیرش وارونه بودن دنیا...
هرچه هست، تحملش (در کمال ناباوری!) سخت، و آزاردهنده ست...
و عجبا که هر بار و هنوز به آن تصویر نگاه میگم باز همان درد خزنده به من نیشخند میزند...
.
.
.
الان-نوشت: پسرکم تولدت مبارک!
تبریک از مادری که مادر خوب بودن رو یادش رفته، به پسری که میتونه بهترین باشه...
برچسب:
نویسنده: پارسا فرهادی